Online rubrieken

Op deze pagina vind je de online rubrieken van Vooys. Hier verschijnt onder andere de rubriek Nieuwe buitelingen, waarin recensies van bijzondere, literaire initiatieven in Nederland worden gepubliceerd. Ook verschijnt op deze pagina geregeld een Vooys leest, een blog waarin een redactielid van Vooys een bijzonder of amusant schrijfsel onder de aandacht brengt. Tot slot laat Vooys eens in de zoveel tijd een redacteur aan het woord over een poëtische plaat of literair lied in de rubriek Vooys luistert.

Hoe schoon is Lebak? Of: de hand in eigen boezem

Illustratie: De Balie.

In onze online rubriek ‘Nieuwe Buitelingen’ bespreekt een Vooys-redacteur een bijzonder literair initiatief in Nederland. Dit keer bezocht Niels Mulder de avond Rebelse Schrijvers: Wie zijn onze Multatuli’s? in De Balie in Amsterdam. De rebelse schrijver Multatuli mocht de afgelopen pakweg honderdvijftig jaar opvallend vaak op een plaats in de eregalerij van het steeds verschuivende literaire establishment rekenen. Van de Tachtigers tot Forum en van Merlyn-kopstukken als J.J. Oversteegen tot ‘postmoderne’ academici als Saskia Pieterse – Multatuli geldt tot op de dag van vandaag als een Belangrijk Schrijver voor velen van hen die de dienst uitmaken in de literatuur(wetenschap). Rebellie bezongen door de gevestigde literaire orde; een enigszins paradoxaal en vooral tragisch lot eigenlijk voor zo’n dwarse man.Lees Meer

‘Persoonlijke aantekeningen’ van Marcus Aurelius

"Want het slot bepaalt hij die verantwoordelijk is, destijds voor het samengaan van de elementen en nu voor hun uiteengaan. Jij bent voor geen van beide verantwoordelijk. Ga dus heen met goede zin, want ook hij die je laat gaan, is goedgezind." Lezen is heerlijk en dat mag geuit worden. Vooys laat eens in de zoveel tijd een redactielid aan het woord over het schrijfsel waarin hij of zij zich die week verdiept. Deze week: wat leest Guus? 'Nu het einde van mijn studie Geschiedenis definitief in zicht is vind ik steeds meer plezier in het lezen van Griekse en Romeinse literatuur – een behoefte die ik bij nader inzien te weinig heb gevoeld de afgelopen jaren. Terwijl ik de laatste puntjes op de i’s van mijn bachelorscriptie aan het zetten ben, ga ik me steeds meer realiseren hoe fascinerend Sappho, Sophocles en Catullus eigenlijk zijn als je ze buiten de studie leest.Lees Meer

De urgentie van een (on)beperkt geheugen

Over mens, robot en creativiteit

In onze online rubriek ‘Nieuwe Buitelingen’ bespreekt een Vooys-redacteur een bijzonder literair initiatief in Nederland. Voor deze zoektocht is geen uithoek ons te ver. Dit keer bezocht Alie Lassche de avond Robots en Romans in De Nieuwe Liefde in Amsterdam. ‘Welkom bij Robots en Romans. Een programma over algoritmische poëzie, robotliteratuur en andere kunstmatige creativiteit. We gaan nu kijken naar een filmfragment. Welkom bij Ro-’. Terwijl het podium van De Nieuwe Liefde in Amsterdam op deze maandagavond in februari nog leeg is, worden we via een luidspreker welkom geheten door een vrouwelijke, mechanische stem met een vreemde intonatie. Voordat deze robot in verdere herhaling kan vallen, wordt het aangekondigde fragment ingeschakeld. Het publiek kijkt naar een drietal personages in buitenaards aandoende kleding, dat een cryptisch gesprek met elkaar voert. Terwijl een van de personages halverwege het fragment een oogbal ophoest, worden er onlogische teksten geuit als ‘Well! I have to go to the skull’, ‘I don’t wanna be honest with you!’ en ‘I just wanna be the boy on the floor’.Lees Meer

‘Ze hebben mijn vader vermoord’ van Édouard Louis

“Ik ben niet bang in herhaling te vervallen, want wat ik schrijf, wat ik zeg, voldoet niet aan literaire eisen, maar aan die van de noodzaak, aan die van het vuur.” Lezen is heerlijk en dat mag geuit worden. Vooys laat eens in de zoveel tijd een redactielid aan het woord over het schrijfsel waarin hij of zij zich die week verdiept. Deze week: wat leest Noortje? 'Zo schrijft Édouard Louis op een van de eerste pagina’s van zijn recentste werk, Ze hebben  mijn vader vermoord (2018). Er wordt hier een duidelijke leesaanwijzing gegeven: Louis wil dat we ons focussen op de inhoud van de tekst. Het dunne boekje moet dan ook vooral opgevat worden als een aanklacht, een aanklacht tegen de politiek die zich niet ontfermt over de levens in de lagere sociale klassen. In Ze hebben mijn vader vermoord beschrijft Louis hoe hij is opgegroeid in een arm gezin op het Franse platteland. Zijn vader was alcoholist en fabrieksarbeider, heeft nooit de kans gehad om iets van het leven te kunnen zien. “[A]ls ik er vandaag over nadenk, heb ik het gevoel dat jouw bestaan een negatief bestaan is geweest; een bestaan dat jij niet wilde en dat jou niet wilde. Je hebt géén geld, je hebt níet kunnen studeren, je hebt níet kunnen reizen, je hebt je dromen níet kunnen verwezenlijken. De taal heeft bijna alleen ontkenningen om jouw leven te omschrijven.”Lees Meer

Gemoedelijke chaos en inclusieve identiteit

In onze online rubriek ‘Nieuwe Buitelingen’ bespreekt een Vooys-redacteur een bijzonder literair initiatief in Nederland. Voor deze zoektocht is geen uithoek ons te ver. Dit keer bezocht Lisa Hage de Nacht van de Arabische Literatuur. Op 24 november 2018 zijn de El Hizjra-literatuurprijzen voor poëzie en proza voor de 26e keer uitgereikt. Dit gebeurde op de Nacht van de Arabische Literatuur in De Nieuwe Liefde te Amsterdam. Het is de derde keer dat El Hizjra en De Nieuwe Liefde samenwerken en deze nacht ‘vol beats, bites en jonge schrijvers’ neerzetten. El Hizjra is een centrum voor Arabische kunst en cultuur in Amsterdam dat 26 jaar geleden met de El Hizjra-literatuurprijs begonnen is. Eerder werd dit zonder groots evenement gedaan, maar de laatste drie jaren wordt de prijs uitgereikt op de Nacht van de Arabische Literatuur in cultureel centrum De Nieuwe Liefde. Dit oude Amsterdamse pakhuis heeft een moderne uitstraling met hoge plafonds en zalen op verschillende etages, wat ervoor zorgt dat de ruimtes tegelijkertijd vol en leeg ogen. Helaas valt hierdoor wel een deel van de gezelligheid weg, die in een ander gebouw wel door de hapjes en kleine markt gecreëerd had kunnen worden.Lees Meer

’10 op een ezel’ van Mohammed Benzakour

“Want ja, het volksgeloof nestelt zich dieper bij het instinct dan bij wetenschappelijke kennis – zeker als de nood aan de man is” (25).
Lezen is heerlijk en dat mag geuit worden. Vooys laat eens in de zoveel tijd een redactielid aan het woord over het schrijfsel waarin hij of zij zich die week verdiept. Deze week: wat leest Zaza? “In Tien op een ezel neemt Mohammed Benzakour de lezer mee in de Berberse taal, en specifiek in het Tarifitdialect, een van de drie hoofddialecten van het Berbers. Hij beschrijft verschillende Berberse spreekwoorden en hun betekenissen, en gaat daarbij ook in op taalkundige aspecten en de etymologie achter woorden. De bespreking van de spreekwoorden wordt afgewisseld met anekdotes over Benzakours jeugd in Marokko, verhalen over de Berberse geschiedenis en zijn ervaringen in Nederland.Lees Meer