Online rubrieken

Op deze pagina vind je de online rubrieken van Vooys. Hier verschijnt onder andere de rubriek Nieuwe buitelingen, waarin recensies van bijzondere, literaire initiatieven in Nederland worden gepubliceerd. Ook verschijnt op deze pagina geregeld een Vooys leest, een blog waarin een redactielid van Vooys een bijzonder of amusant schrijfsel onder de aandacht brengt. Tot slot laat Vooys eens in de zoveel tijd een redacteur aan het woord over een poëtische plaat of literair lied in de rubriek Vooys luistert.

‘The Overstory’ van Richard Powers

Lezen is heerlijk en dat mag geuit worden. Vooys laat eens in de zoveel tijd een redactielid aan het woord over het schrijfsel waarin hij of zij zich verdiept. Deze week: wat leest Nienke? In The Overstory van Richard Powers zijn bomen uiteindelijk belangrijker dan elk ander personage. Het verhaal van The Overstory ontvouwt zich stapsgewijs, traag zelfs – en dat is iets goeds. De 512 pagina’s die het boek telt nodigen uit tot een traag leesproces. The Overstory is een boek om gedurende meerdere weken met je mee te nemen, misschien nog wel langer; een boek dat meer behoeft (en verdient) dan binnen enkele dagen opgepakt, gelezen en weer neergelegd te worden. Liever een boek minder lezen dit jaar dan een boek te weinig aandacht geven.  Lees Meer

‘De morgen loeit weer aan’ van Tip Marugg

Lezen is heerlijk en dat mag geuit worden. Vooys laat eens in de zoveel tijd een redactielid aan het woord over het schrijfsel waarin hij of zij zich verdiept. Deze week: wat leest Selma? In De morgen loeit weer aan maakt Tip Marugg een karakteristieke, maar triestige schets van het leven op Curaçao.  Het naamloze hoofdpersonage blikt tussen de invallende schemer en de ochtend terug op zijn leven, dat hij afwisselend op Curaçao en in Venezuela beleefde. In deze nachtelijke mijmeringen krijgt de lezer een beeld van het Antilliaanse eiland in zowel de koloniale als de postkoloniale tijd, respectievelijk de jeugd en het volwassendom van het personage. De achterflap van het boek verraadt dat het personage bij het aanbreken van de ochtend zich met het geladen pistool dat op zijn nachtkastje op hem wacht, van het leven zal beroven. Dit maakt de roman in geen enkel opzicht minder verrassend. Het wordt op deze manier namelijk snel duidelijk dat het boek gaat over het verleden, over dat wat geweest is. Er is geen toekomst.  Lees Meer

‘De Onsterfelijken’ van Chloe Benjamin

‘Toen ze nog in de kamer van de rishika zat, had Vayra zeker geweten dat ze een bedriegster was, maar eenmaal thuis was de voorspelling als een virus in haar lichaam gaan woeden. Ze zag hetzelfde bij haar broers en zus gebeuren: het bleek duidelijk in Simons haast, uit Daniels opvliegendheid en uit de manier waarop Klara zich van hen had losgemaakt en was afgedreven.’ Lezen is heerlijk en dat mag geuit worden. Vooys laat eens in de zoveel tijd een redactielid aan het woord over het schrijfsel waarin hij of zij zich verdiept. Deze week: wat leest Vivian? In ‘De Onsterfelijken’ vertelt Chloe Benjamin het verhaal van het Joodse gezin Gold. De broers en zussen Gold groeien samen op in het New York van de late jaren zestig, wanneer de verveling van een vochtig-warme zomervakantie wordt doorbroken met de komst van een vrouw aan Hester Street. Een vrouw met bijzondere krachten, die volgens verschillende geruchten niet alleen kan waarzeggen maar ‘je ook kan vertellen wanneer je doodgaat’. Onder leiding van de oudste broer Daniel – aangevuld met de twijfels van de oudste zus Vayra – bezoeken de broers en zussen de vrouw aan Hester Street, waar ieder voor zich een datum te horen krijgt. Na deze uitspraak splitst de roman zich op in vier verschillende verhaallijnen, waarbij de voorspelling van de waarzegster de rode draad vormt door elk deel.  Lees Meer

‘Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt’ van Edward van de Vendel

Lezen is heerlijk en dat mag geuit worden. Vooys laat eens in de zoveel tijd een redactielid aan het woord over het schrijfsel waarin hij of zij zich die week verdiept. Deze week: wat leest Jacoline? Pas als je tussen de prentenboeken zit, valt het op hoeveel prachtige verhalen je daar kan vinden. Toen ik bij de bieb werkte deed ik dat regelmatig, maar ondanks dat nam ik er eigenlijk nooit een mee. Tot ik Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt: Gedichten waar je wat aan hebt van Edward van de Vendel zag staan. Nu ben ik altijd al een fan geweest van zijn jeugdromans (o.a. De dagen van de bluegrassliefde) en gedichten (Aanhalingstekens en Chatbox), maar anders had ik de bundel zeker ook opgepakt, want wie kan zo’n titel nou weerstaan? Lees Meer

‘Persoonlijke aantekeningen’ van Marcus Aurelius

"Want het slot bepaalt hij die verantwoordelijk is, destijds voor het samengaan van de elementen en nu voor hun uiteengaan. Jij bent voor geen van beide verantwoordelijk. Ga dus heen met goede zin, want ook hij die je laat gaan, is goedgezind." Lezen is heerlijk en dat mag geuit worden. Vooys laat eens in de zoveel tijd een redactielid aan het woord over het schrijfsel waarin hij of zij zich die week verdiept. Deze week: wat leest Guus? 'Nu het einde van mijn studie Geschiedenis definitief in zicht is vind ik steeds meer plezier in het lezen van Griekse en Romeinse literatuur – een behoefte die ik bij nader inzien te weinig heb gevoeld de afgelopen jaren. Terwijl ik de laatste puntjes op de i’s van mijn bachelorscriptie aan het zetten ben, ga ik me steeds meer realiseren hoe fascinerend Sappho, Sophocles en Catullus eigenlijk zijn als je ze buiten de studie leest.Lees Meer

‘Ze hebben mijn vader vermoord’ van Édouard Louis

“Ik ben niet bang in herhaling te vervallen, want wat ik schrijf, wat ik zeg, voldoet niet aan literaire eisen, maar aan die van de noodzaak, aan die van het vuur.” Lezen is heerlijk en dat mag geuit worden. Vooys laat eens in de zoveel tijd een redactielid aan het woord over het schrijfsel waarin hij of zij zich die week verdiept. Deze week: wat leest Noortje? 'Zo schrijft Édouard Louis op een van de eerste pagina’s van zijn recentste werk, Ze hebben  mijn vader vermoord (2018). Er wordt hier een duidelijke leesaanwijzing gegeven: Louis wil dat we ons focussen op de inhoud van de tekst. Het dunne boekje moet dan ook vooral opgevat worden als een aanklacht, een aanklacht tegen de politiek die zich niet ontfermt over de levens in de lagere sociale klassen. In Ze hebben mijn vader vermoord beschrijft Louis hoe hij is opgegroeid in een arm gezin op het Franse platteland. Zijn vader was alcoholist en fabrieksarbeider, heeft nooit de kans gehad om iets van het leven te kunnen zien. “[A]ls ik er vandaag over nadenk, heb ik het gevoel dat jouw bestaan een negatief bestaan is geweest; een bestaan dat jij niet wilde en dat jou niet wilde. Je hebt géén geld, je hebt níet kunnen studeren, je hebt níet kunnen reizen, je hebt je dromen níet kunnen verwezenlijken. De taal heeft bijna alleen ontkenningen om jouw leven te omschrijven.”Lees Meer