Door Rona Loeffen
Graffiti-uitingen zijn op het eerste gezicht vaak onleesbare samenstellingen van vormen, letters en cijfers. Toch spelen deze uitingen een belangrijke rol in stedelijke narratieven. Zo vormen graffiti een subcultureel communicatienetwerk, worden voorbijgangers ermee geconfronteerd zonder het actief op te zoeken en is graffiti vaak subversief: bestaande sociale normen kunnen met graffiti kritisch worden bevraagd. In dit artikel onderzoekt letterkundige Rona Loeffen hoe talige graffiti kan worden benaderd als object van literatuurwetenschappelijk onderzoek. Via verschillende theorieën en casussen laat Loeffen zien hoe via graffiti buiten de traditionele kaders van dit onderzoeksveld kan worden getreden. Daarmee nodigt ze letterkundigen uit de straten te betreden en hun begrip van literatuur te verbreden.