‘Multatuli itu pemabuk.’ De Nederlandse canon herzien door de (on)vertaalde Eka Kurniawan

Door Lucelle Pardoe

In de Nederlandse boekenwereld van vandaag de dag neemt Indonesische literatuur slechts een marginale positie in. Bovendien moeten de werken die wel vertaald worden naar het Nederlands functioneren binnen een Nederlands uitgeefapparaat waarin nog steeds een koloniale houding weergalmt. In dit artikel neemt literatuurwetenschapper en vertaler Lucelle Pardoe deze spanning onder de loep door een vergelijkende – deels tekstuele en deels institutionele – analyse te maken van het het vertaalde én onvertaalde werk van de Indonesische schrijver Eka Kurniawan. Pardoe verkent de wijzen waarop we delen van Kurniawans oeuvre kunnen lezen als een counter-narrative dat onder meer via intertekstualiteit Nederlandse perspectieven op de geschiedenis betwist. Uit de vergelijkende analyse blijkt bovendien dat de literatuur die wel vertaald wordt vooral een beeld in stand houdt van Indonesië als kolonie en dat de boek- en romancentrische norm van de Nederlandse uitgeefwereld nog in hoge mate beïnvloedt welke werken in aanmerking komen voor vertaling.